Μεταμόρφωσε τον Πόνο σε Φώτιση...

Ο πόνος δεν είναι εναντίον σου, απλώς εσύ δεν ξέρεις, πώς να τον χρησιμοποιήσεις...

Το δηλητήριο δεν είναι εχθρός σου, απλώς εσύ, δεν ξέρεις πώς να φτιάξεις φάρμακο, από αυτό... 

Σε σοφά χέρια, το δηλητήριο γίνεται γιατρικό... 

Σε ανόητα χέρια, το γιατρικό μπορεί να γίνει δηλητήριο. 

Όλα εξαρτώνται από σένα, από την επιδεξιότητά σου...

Αυτή είναι η βουδιστική οπτική, και αυτή είναι η συνεισφορά του βουδισμού, στον κόσμο, επειδή αυτή είναι μια εσωτερική αλχημεία: "Αποδέξου Τον Πόνο"...

Μην αντιστέκεσαι, μην τον πολεμάς, μη θυμώνεις μαζί του. 

Απορρόφησέ τον! 
Επειδή μόνο έτσι, μπορεί να μεταμορφωθεί σε φώτιση!

Η τέχνη του, να μεταμορφώνεις τον πόνο και τα βάσανα σε κάτι καλό, είναι η τέχνη του να βλέπεις... την αναγκαιότητα του αντιθέτου.

Το φως μπορεί να υπάρξει, μόνο αν υπάρχει το σκοτάδι... 

Τότε, γιατί μισείς το σκοτάδι;

Χωρίς το σκοτάδι, δεν θα υπήρχε φως, οπότε εκείνοι που αγαπούν το φως και μισούν το σκοτάδι, βρίσκονται σε δίλημμα... 

Δεν ξέρουν, τι κάνουν...!

Η ζωή, δεν μπορεί να υπάρξει, χωρίς το θάνατο... 
Τότε, γιατί μισείς το θάνατο; 

Ο θάνατος, δημιουργεί το πλαίσιο, για να υπάρξει η ζωή... 

Ο θάνατος, είναι ο μαυροπίνακας, πάνω στον οποίο, γράφεται η ζωή, με άσπρη κιμωλία. 

Ο Άγιος μπορεί να υπάρξει, μόνο επειδή υπάρχει, ο αμαρτωλός... 

Γι’ αυτό, ο Βούδας λέει, να μη μισείς τον αμαρτωλό. 

Είναι oι δύο πλευρές, του ίδιου νομίσματος...

Πρέπει κανείς να δεχτεί, και τις δύο όψεις, σαν μέρος του πακέτου, της ζωής... 

Με αυτή τη δεκτικότητα, μπορείς να μεταμορφώσεις τα πράγματα. 

Μόνο, μέσα από αυτή τη δεκτικότητα, είναι εφικτή η μεταμόρφωση.

Πριν μπορέσεις να μεταμορφώσεις, τον πόνο, θα χρειαστεί να γίνεις παρατηρητής...

Αυτό όμως, είναι το τρίτο σημείο...

Το πρώτο είναι, το να μην αντιστέκεσαι στον πόνο. 

Το δεύτερο είναι, το να ξέρεις, ότι τα αντίθετα δεν είναι αντίθετα, αλλά συμπληρωματικά, και το τρίτο είναι, το να είσαι παρατηρητής, επειδή αν είσαι παρατηρητής του πόνου σου, θα μπορέσεις να τον απορροφήσεις.

Αν ταυτιστείς με τον πόνο, δεν θα μπορέσεις να τον απορροφήσεις. 

Τη στιγμή που ταυτίζεσαι με τον πόνο, θέλεις να τον ξεσκαρτάρεις, να τον πετάξεις, να τον ξεφορτωθείς, επειδή είναι οδυνηρός.

Αν όμως είσαι παρατηρητής, τότε ο πόνος, χάνει όλα του τα αγκάθια... 

Τότε ο πόνος υπάρχει, και εσύ τον παρατηρείς... 

Εσύ είσαι, απλώς ο καθρέφτης.
Δεν έχεις, καμία σχέση μαζί του...

Η ευτυχία έρχεται και φεύγει, η δυστυχία έρχεται και φεύγει, όμως εσύ βρίσκεσαι πάντοτε εκεί — ένας καθρέφτης, που καθρεφτίζει... 

Η ζωή έρχεται και φεύγει, ο θάνατος έρχεται και φεύγει, όμως ο καθρέφτης, δεν επηρεάζεται από τίποτα.

Όταν είσαι παρατηρητής, δημιουργείται απόσταση... 
Και μόνο, όταν υπάρχει απόσταση, μπορείς να παρατηρήσεις, αυτό που συμβαίνει... 

Είναι μέσα, από αυτή την παρατήρηση, που μπορείς να μεταμορφώσεις, τα κατώτερα μέταλλα, σε χρυσό.

Μόνο μέσα απ’ αυτή την παρατήρηση, γίνεσαι επιστήμονας του εσώτερου, ένας ανεπηρέαστος παρατηρητής. 

Τώρα ξέρεις, ότι τα αντίθετα δεν είναι αντίθετα, και μπορούν να μετατρέπονται το ένα στο άλλο...

Τότε, δεν ασχολείσαι καθόλου, με το πώς να απαλλαγείς από τον πόνο, αλλά με το πώς, να τον μεταμορφώσεις σε κάτι ευεργετικό... 

Τότε, μεταμορφώνεις το δηλητήριο... σε Νέκταρ...! 

Από το βιβλίο του Οsho
"Πόνος, η πύλη της σοφίας"

Πηγή: http://tantra-yoga-events.blogspot.gr

Από: http://soul-navigator.blogspot.gr