Μία Σύντομη Βόλτα Στην Γειτονιά Του Κόσμου Η Ζωή Μας...

Βγες, γέλασε, μέθυσε, κλάψε, κάνε τρέλες... Ζήσε!

Βίωσε έντονα και αυθεντικά κάθε συναίσθημά σου. Πάρε τα ηνία της ζωής σου στα χέρια σου και μην περιμένεις τίποτα από κανέναν. Μην προσμένεις το νόημα της ζωής σου, από ξένες υπάρξεις. 

Να μην αρκείσαι στο λίγο... Σου αξίζει το μέγιστο. Μην επαναπαύεσαι στα μέτρια και χλιαρά. Να ψάχνεις πάντα, τα πιο έντονα και τα πιο δυνατά.

Μην χαραμίζεις την ζωή σου, κάνοντας απολογισμούς. Μην σπαταλάς τις ώρες σου, μετρώντας απώλειες. Πάψε να υπολογίζεις, χαρές και λύπες. Μην ψηλαφίζεις αποτυπώματα, που άφησαν στην ψυχή σου, όσοι αγάπησες. Μην μένεις κολλημένος, σε ανθρώπους και καταστάσεις. 

Προχώρησε στα καλύτερα που σε περιμένουν. 

Να μην αφήνεις ανοιχτούς λογαριασμούς, με το παρελθόν σου. Καταστρέφεις το μέλλον σου. Και μην αθροίζεις όλες τις πληγές σου, κάθε φορά που μία καινούργια αιμορραγεί. 

Να μάθεις να μην κρατάς λογαριασμούς, στις ανθρώπινες σχέσεις. Να μην προσθέτεις, αυτούς που έρχονται και να μην αφαιρείς, αυτούς που φεύγουν από τη ζωή σου. 

Δεν επιδέχονται μέτρο, τα συναισθήματα... Δεν μετριέται ο πόνος και η στεναχώρια, με αριθμούς. Δεν υπολογίζονται με την ποσότητα, τα όμορφα και τα ωραία. Δεν ζυγίζονται οι δυσκολίες και τα βάσανα. Δεν έχουν ένταση, οι χαρές και οι λύπες.

Μην βάζεις την ζωή σου στην αναμονή. Βγες μέχρι το ξημέρωμα. Κάνε βόλτες, μέχρι το χάραμα. Συνάντησε φίλους παλιούς και αγαπημένους. Κάνε καινούργιες συμπάθειες και γνώρισε νέους ανθρώπους. 

Γύρισε Στα Σοκάκια Της Γης Και Διασκέδασε Το Ταξίδι Σου. 

Να γελάς, μέσα από την καρδιά σου. Να κλαις ολονυχτίς και να αφήνεις την ανατολή του Ήλιου, να στεγνώνει τα δάκρυά σου. Να τραγουδάς στα έρημα δρομάκια, την μοναξιά σου. Μέθυσε τους πόνους σου και γλέντησέ τους. Αλήτευσε τα δύσκολά σου και κέρασέ τους, από τον τσαμπουκά σου. Φώναξε με όλο σου το ‘’Είναι’’ και εκτονώσε το θυμό σου... Μην καταπιέζεις τα συναισθήματά σου και μην τα πνίγεις.

Ζήσε έντονα, την κάθε σου στιγμή. 

Στύψε την τρέλα σου, μέχρι τις τελευταίες σταγόνες της και απόλαυσε, την δροσερή της γεύση... Γιατί, όλα ανατρέπονται σε αυτό τον κόσμο και όλα αναθεωρούνται...

Άνθρωποι, σκέψεις, συναισθήματα, χαρακτήρες, καταστάσεις ζωής, όλα αλλάζουν μάτια μου.

Μία σύντομη βόλτα, στην γειτονιά του κόσμου η ζωή μας, γι’ αυτό άδραξε τις μέρες. Ζήσε στα άκρα. 

Μην φοβάσαι τις δυσκολίες της. Αντιμετώπισέ τες. 
Μην σε τρομάζει ο αγώνας επιβίωσης. Κέρδισέ τον. 
Μην δειλιάζεις μπροστά στα εμπόδια. Υπερπήδησέ τα. 
Μην σταματάς μπροστά στις δυσκολίες. Ξεπέρασέ τες. 

Μην αναλώνεις και μη σκορπίζεις τον εαυτό σου. Προστάτευσέ τον... 
Και μην περιμένεις τις ευκαιρίες... δημιούργησε τες!

Πάψε να στεναχωριέσαι, γι’ αυτά που πέρασαν. Μην κλαις, γι’ αυτά που δεν έγιναν. Μην περιμένεις πια, αυτούς που δεν γύρισαν... Μην μεμψιμοιρείς, για όσα έζησες. 

Σταμάτα να απαριθμείς όσα έδωσες, πόσα πήρες και πόσα άξιζες... 
Μην ψάχνεις αιτίες και αφορμές, για τις λάθος σου επιλογές.

Ζήσε… Μπες στο βαγόνι της ζωής σου και απόλαυσε το ταξίδι, γιατί δεν έχει εισιτήριο επιστροφής και δεν εξαργυρώνονται τα ναύλα...

Λίτσα Φιλίππου