Έχεις φτιάξει το κλουβί σου, κι έχεις εγκλωβιστεί...

Έχεις κατασκευάσει με μαεστρία, μια εικόνα για τον εαυτό σου...

Έχεις φτιάξει το κλουβί σου, κι έχεις εγκλωβιστεί.

Δεν παίζει ρόλο το κλουβί... Ούτε από τι υλικό είναι φτιαγμένο.

Μπορεί να είναι φτιαγμένο από θυμό, από λύπη, από απελπισία,
ή ακόμη κι από καλοσύνη, ομορφιά, αλήθεια κι αγάπη.

Κι απέξω του, έχεις βάλει και όνομα και μια ωραία ταμπέλα...

Κι είναι άνετα εκεί μέσα, γιατί είναι οικεία η αίσθηση και γνωστό το κλουβί.

Ίσως νομίζεις ότι έχεις ελευθερωθεί, γιατί άλλαξες το υλικό του κλουβιού, κι έτσι
μπόρεσες και το μεγάλωσες το κλουβί.

Και προτείνεις στους άλλους γύρω σου, να μπουν κι εκείνοι σε κλουβί, σαν το δικό σου.

Όμως ξεχνάς ότι το κλουβί, δεν παύει να είναι κλουβί.
Όποιο όνομα κι αν έχει... Όποιο μέγεθος κι αν έχει.

Δεν σου κάνω μάθημα.... δεν θα μπορούσα άλλωστε....
γιατί κι εγώ.... απ'το δικό μου κλουβί προσπαθώ να βγω.

Αλλά βγαινοντας, θα είμαι ΕΛΕΥΘΕΡΗ... Δεν θα μπω σε άλλο κλουβί !!!!

Πηγή: https://www.facebook.com