Θα Ήθελα Να Με Ρωτήσω..

Με επισκέφτηκε ο Εαυτός μου... λίγο πριν κοιμηθώ, για την εξομολόγηση της ημέρας...

Τυπικός... κάθε μέρα την ίδια ώρα, επισκέπτης ακάλεστος, βάσανο συνείδησης, ρουτίνα ψεμμάτων...

"Απολογήσου" μου λέει.

"Άκου λοιπόν τύραννε" του λέω.

Θα ήθελα να με ρωτήσω..... Γιατί;

Θα ήθελα να με ρωτήσω..... Πως;

Θα ήθελα να με ρωτήσω..... Είσαι σίγουρος;

Θα ήθελα να με βρίσω, για να ξεσπάσω...

Θα ήθελα να με δείρω, για να μετανιώσω...

Θα ήθελα να σηκώσω κεφάλι, στις αδυναμίες μου...

Θα ήθελα να κλοτσήσω την ατυχία μου...

Θα ήθελα να ξανά κάνω τα λάθη μου, μήπως και γίνουν σωστά...!

Θα ήθελα να ξέρω, γιατί υπάρχω αφού δεν Ζω...!

Θα ήθελα να ξυπνήσω, χωρίς να κοιμηθώ πρώτα...

Θα ήθελα να ξέρω..."


"Μάθε λοιπόν" μου λέει η συνείδηση μου...

Με ρωτάς γιατί;... Εσύ ζεις, εγώ ακολουθώ... που να ξέρω;

Με ρωτάς πως;... Μα είσαι άνθρωπος... η βλακεία είναι στα γονίδια σου!!!

Με ρωτάς αν είμαι σίγουρος;... Μα η συνείδηση σου είμαι, δεν κάνω λάθος!!!

Θα ήθελες να σε βρίσω... μα το κάνω κάθε μέρα, αλλά δεν ακούς!!!

Θα ήθελες να σε δείρω... δεν πόνεσαν, τα χέρια του μυαλού σου απορώ;

Οι αδυναμίες...

Οι ατυχίες σου...

Τα λάθη σου... όλα αυτά, δείχνουν ότι Υπάρχεις!

Θα ήθελα τέλος, να σου πω να κοιμηθείς... γιατί έτσι ξεκουράζομαι και Εγώ...!"

Πίστευα, ότι θα φέρω την συνείδηση μου σε δύσκολη θέση... το μόνο που κατάφερα, ήταν να αλλάξω πλευρό, και να προσπαθήσω να αδειάσω το μυαλό μου, αλλά δεν με άφηνε το γέλιο της...

Μάλλον, ούτε και αύριο θα κοιμηθώ... τα λάθη μου με περιμένουν...

Spiros Podaras

Πηγή: Facebook