Δάσκαλε, από πού αντλείς τη σιγουριά σου;

-"Δάσκαλε, από πού αντλείς τη σιγουριά σου;"
-"Από την αμφισβήτηση...."
Υπήρξαν εποχές που θεωρούσαν πως ότι ήταν να βρεθεί, είχε βρεθεί, και ότι ήταν να ειπωθεί, είχε ειπωθεί...

Από αυτούς που αμφισβήτησαν αυτό το δεδομένο, ήρθε το καινούργιο.
Υπάρχουν εποχές και καταστάσεις, που οι ειδήμονες έχουν αναλάβει τα πάντα να σου επιλύσουν. 

Η αμφισβήτηση αυτών των μονόδρομων, ανοίγει καινούργιες οδούς και νέα μονοπάτια αληθείας.
Η σκέψη, έχει πεπερασμένο βεληνεκές. 

Αν τη θεωρήσεις μοναδικά σωστή, θα εμποδίσεις τον εαυτό σου από το να αποκτήσει μεγαλύτερη αντίληψη. 

Θα χάσεις την ολικότητα της εικόνας, μέσα από το δικό σου, ατομικό, πρίσμα οπτικής...
Η τέχνη σου, η εμπειρία σου, το βίωμά σου, είναι ένα κομμάτι των τεχνών, της εμπειρίας και του ολικού βιώματος των πλασμάτων. 

Είναι χρήσιμο, γιατί έτσι προσδιορίζεις την ταυτότητά σου μέσα στην ύπαρξη, αλλά ταυτόχρονα, είναι και τόσο άχρηστο, αν δεθείς σε αυτό, στην εικόνα που σου έχει προσφέρει, στην αντίληψη που έχεις αποκομίσει, στην αλήθεια που πιστεύεις ότι πρεσβεύει, και στην διάθεση να υπερασπιστείς αυτήν την αλήθεια ως ο μόνος χορηγός της.
Η γη, δεν είναι επίπεδη, μάλιστα δεν είναι ούτε ακριβώς και στρογγυλή...

Αμφισβητώ τη σκέψη μου, αμφισβητώ τη λογική μου, αμφισβητώ την αντιληπτική μου ικανότητα, κι έτσι κάθε μέρα, είμαι έτοιμος να υποδεχτώ το καινούργιο, γιατί βαδίζω με τη σιγουριά ότι το καινούργιο υπάρχει και θα το αντιληφτώ..."

Dimitris Nomikos