"Γίνε Εσύ, Η Αγάπη Που Ψάχνεις Να Βρεις"...

Όλοι, έχουμε ανάγκη, να βρούμε κάποιον που θα μας αγαπήσει, και θα μας αποδεχτεί όπως είμαστε...

Αλλά αυτή η ανάγκη, μπορεί να κρύβει κάτι βαθύτερο: την αδυναμία μας, ν'αγαπήσουμε εμείς τον εαυτό μας, δηλαδή το σώμα μας, τα συναισθήματα μας, τις σκέψεις μας, τις συμπεριφορές μας, ίσως και κάποια συμπτώματα.

Δεν είναι κακό, ούτε κατακριτέο, ούτε σημάδι ψυχικής αδυναμίας... η επιθυμία μας, να βρούμε έναν άνθρωπο να μας καταλαβαίνει, να μας αποδέχεται, και να μπορούμε να μοιραζόμαστε μαζί του, τις εμπειρίες της ζωής.



Η Διαφορά Όμως, Μεταξύ του: 

"Για να Νιώσω Καλά, Πρέπει να Βρω Κάποιον να με Αγαπήσει" και του: "Νιώθω Καλά και Θέλω Κάποιον, για να Μοιραστώ Μαζί του, την Χαρά της Ζωής" είναι Μεγάλη...

Στην πρώτη περίπτωση, ουσιαστικά ψάχνουμε... για ένα ψυχικό υποστήριγμα.

Ψάχνουμε να βρούμε έναν άνθρωπο, που θα μας προσφέρει την ασφάλεια, που δεν βρίσκουμε αλλού...

Στην δεύτερη περίπτωση, ψάχνουμε κάποιον, για να μοιραστούμε την αγάπη, που νιώθουμε ήδη μέσα μας, και που εκφράζουμε στον κόσμο με τις πράξεις, τα λόγια και τις συμπεριφορές μας.

Στην πρώτη περίπτωση, ο άνθρωπος που θα βρεθεί, (αν βρεθεί) θα αισθάνεται... ότι δίνει περισσότερα, από όσα παίρνει...

...Θα δίνει αγάπη και στοργή, θα δείχνει κατανόηση, ενώ θα έχει απέναντι του έναν άνθρωπο, που θα νιώθει φόβο και ανεπάρκεια, και που μόνο, υπό όρους και προϋποθέσεις, θα αισθάνεται ασφαλής.

Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση, να βρεθεί κάποιος, που θα έχει την ανάγκη να φροντίζει τον άλλον, για να νιώθει, ο ίδιος καλά...

Αλλά μακροχρόνια, μια τέτοια σχέση, δεν μπορεί να αντέξει... κάποια στιγμή... θα βγουν στην επιφάνεια, τα ασυνείδητα μοτίβα και των δύο... και θα επέλθει σύγκρουση, που θα συνοδεύεται... από αισθήματα απογοήτευσης, θυμού ή προδοσίας.

Στην δεύτερη περίπτωση, που αναζητάμε να βρούμε κάποιον, για να μοιραστούμε... την χαρά της ζωής, τα πράγματα είναι διαφορετικά!

Δεν σημαίνει, ότι δεν θα υπάρξουν δυσκολίες και προκλήσεις...

Αλλά οι δυσκολίες θα αντιμετωπιστούν, χωρίς αισθήματα... ανεπάρκειας και φόβου.

Και χωρίς αυτά τα βάρη, η ζωή γίνεται, πολύ πιο εύκολη και ανάλαφρη...

Για να βρούμε, έναν τέτοιο άνθρωπο, θα πρέπει πρώτα εμείς, να έχουμε μάθει να αγαπάμε, όλα αυτά, που συμβαίνουν μέσα μας... 

Και "αγαπάω αυτά, που συμβαίνουν μέσα μου" σημαίνει... παρατηρώ και αποδέχομαι, τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις συμπεριφορές και τα συμπτώματα, χωρίς να τα μετατρέπω σε ταυτότητα... δηλαδή χωρίς, να τα κάνω "Εγώ"... ("Εγώ υποφέρω", "Εγώ είμαι ανεπαρκής", "Εγώ είμαι κατώτερος', "Εγώ θα είμαι πάντα μόνος", 'Εγώ δεν μπορώ να ξεπεράσω, τις συνέπειες του παρελθόντος μου" κ.τ.λ.)

Και ως φυσικό επακόλουθο, (επειδή βλέπουμε το κόσμο, ανάλογα με το πως... βλέπουμε με τον εαυτό μας), την ίδια στάση κρατάμε, και απέναντι στους άλλους: δεν τους κρίνουμε, όταν παρατηρούμε, να εκδηλώνουν μία συμπεριφορά, που έχει τις ρίζες της, στο ασυνείδητο παρελθόν τους.

Η "μαγική συνταγή" λοιπόν, είναι η εξής: αφαιρούμαι την αίσθηση της ταυτότητας μας, από τα ασυνείδητα μοτίβα που ενεργούν μέσα μας, και την μεταθέτουμε στον εσωτερικό παρατηρητή, που παρατηρεί και αποδέχεται αυτά τα μοτίβα...

Όταν το σύστημα μας (το σώμα και ο νους), συνηθίσει... στο να αντλεί την ασφάλεια του, από την αγάπη... που του δείχνουμε εμείς!

...Τότε, θα αρχίσει να προβάλλει και προς τα έξω, αυτήν την αίσθηση της ασφάλειας, χωρίς να αναζητάει, καταφύγια για σωτήρες...

Παραφράζοντας, την γνωστή ρήση του Γκάντι:

"Γίνε Εσύ, η Αλλαγή που Θέλεις να Δεις" θα λέγαμε μάλλον: "Γίνε Εσύ, η Αγάπη που Ψάχνεις να Βρεις"...!

www.aytepignosi.com