Η Μοίρα Σου Είναι Τώρα… (Υπέροχο)

Δεν ξέρω πόσες φορές έχουμε ακούσει να λένε ότι, "η ζωή είναι ένα δώρο''… και όμως, σε ό,τι κάνουμε, σε ό,τι μας συμβαίνει, δεν το βλέπουμε έτσι…

Ακούμε, ότι η ζωή είναι πολύτιμη… αλλά στην καθημερινότητα, βλέπεις ανθρώπους παντού, παγιδευμένους στην ρουτίνα της…

Ίσως το ξεχνούν…

Και κάθε πρωί, ξυπνάμε και σκεπτόμαστε αυτά που ΠΡΕΠΕΙ να κάνουμε…

Ξέρουμε τι θα μας συμβεί…
Ξέρουμε, ότι πρέπει να πάρουμε το αυτοκίνητο μας…

Ότι πρέπει να πάμε στην δουλειά μας…
Ότι πρέπει να ψωνίσουμε…

Και ένα σωρό, άλλα ΠΡΕΠΕΙ…

Και όλες αυτές τις υποχρεώσεις, τις βάζουμε πάνω από την ύπαρξή μας…

Η ύπαρξη είναι σαν ένα ποτάμι... Και περνάει…

Κάποιοι, προσπαθούν να κολυμπήσουν μέσα της, λέγοντας πιο γρήγορα, πρέπει να πάω πιο γρήγορα...

Γιατί θέλεις να επιταχύνεις; Δεν ξέρεις τι σε περιμένει, στο τέλος αυτής της διαδρομής; 

Είναι προφανές…

Άλλοι, θέλουν να επιταχύνουν ακόμα περισσότερο, αλλά ο χρόνος δεν τους αφήνει…

Ο χρόνος είναι κάτι το όμορφο, κάτι το υπέροχο…
Μπορεί να τρέχει γρήγορα, ή να πηγαίνει αργά…

Αλλά δεν αφήνει κανέναν, να πάει πιο γρήγορα, ή πιο αργά απ ' αυτόν…
Είσαι παγιδευμένος… παγιδευμένος σε μια βάρκα, που ταξιδεύει μόνη της στη θάλασσα...

Δεν πάει πιο γρήγορα από ό,τι πρέπει, ούτε θα πάει πιο αργά... 
Θα κάνει το ταξίδι της...

Η μοίρα σου, σε αυτό το ταξίδι δεν είναι στο τέλος…

Η μοίρα σου είναι Τώρα… Η μοίρα σου είναι μέσα σου…

Ο σκοπός σου σε αυτό το ταξίδι, δεν είναι μόνο να πας από το ένα σημείο στο άλλο... αλλά να ζήσεις την κάθε στιγμή, μεταξύ αυτών των δυο σημείων…

Την αθωότητα της ζωής…

Να ξυπνάς το πρωί, και να είσαι χαρούμενος, χωρίς λόγο…
Αυτό είναι απλή αθωότητα…

Να είσαι ζωντανός, και να είσαι χαρούμενος που είσαι ζωντανός…

Να έχεις συνείδηση, έχοντας επίγνωση του τι θα πει ζωή... έχοντας επίγνωση του Τώρα… 

Αποδεχόμενος ότι και αν σου συμβεί… χωρίς να αναρωτιέσαι γιατί συνέβη, ή δεν συνέβη αυτό, ή το άλλο...

Τότε, το ταξίδι θα αρχίσει να είναι όμορφο…

Τότε, είναι που θα αρχίσεις να καταλαβαίνεις, τι είναι η απλότητα…

Τότε, είναι που θα αρχίσεις να καταλαβαίνεις, ότι αυτό το ταξίδι είναι ένα δώρο…

Ζήσε, αυτή τη στιγμή…
Ζήσε, την κάθε στιγμή…

Με όση πιο μεγαλύτερη επίγνωση μπορείς…

… Και απόλαυσέ το… και μάθε… 
... Αυτό είναι το βασικό…

Αντώνης Διονύσιος Αντίοχος