Αλήθειες...

Ολόκληρος ο κόσμος μας, και η δομημένη, «πολιτισμένη» μας κοινωνία, δεν είναι παρά μία απάτη...

Η υποκρισία, «λερώνει» σήμερα τα πάντα, από την κορυφή, (των «εξουσιών», του παρόντος πεδίου),τον διπλανό μας, άτομα μέσα στο σπίτι μας, μέχρι κι εμάς τους ίδιους...

Δεν είμαστε (στην ουσία) ο άνθρωπος, που νομίζουμε... με το επάγγελμα που κάνουμε, τα ενδιαφέροντα που συνηθίζουμε, και την οικογένεια, στην οποία ανατραφήκαμε.

«Έχουμε» ένα υλικό σώμα, (και δεν είμαστε, ένα υλικό σώμα) στο οποίο και διαμένουμε, μόνο προσωρινά... όσο δηλαδή, διαρκεί, η Γήινη ζωή μας...

Δίχως την ταύτιση (της συνείδησης - που είμαστε -) με το υλικό μας σώμα, αδυνατούμε να αντιληφθούμε, τον υλικό κόσμο.

Αυτό σημαίνει, πως «κολλήσαμε» εδώ, ακριβώς γιατί, είμαστε απόλυτα ταυτισμένοι, μέσω των πέντε αισθήσεων, μόνο... με τα του υλικού κόσμου.

Αν «η προσοχή μας», μετατοπιστεί σε «άλλους κόσμους», (αόρατους - στους οποίους ήδη ζούμε - αλλά, δεν δίνουμε καμία προσοχή), σε αυτούς θα διαμένουμε, φεύγοντας από εδώ…

Αν πάλι, συντονιστούμε απόλυτα, με την Πραγματική Φύση μας, δεν θα έχει, καμία διαφορά για μας, το ότι ζούμε, σε υλικό σώμα εδώ, γιατί θα έχουμε ήδη, «γυρίσει σπίτι»…

Οπότε η ταύτιση, κι η αποκλειστική προσοχή μας, με ότι αφορά τις υποθέσεις, του κόσμου της ύλης, είναι και η αιτία, του εγκλωβισμού μας σε αυτόν.

Παραμένοντες «δεμένοι», με «ότι έχουμε», ή «ότι κάνουμε», και ποτέ αναζητώντας, «τι Είμαστε»... (εδώ, φυλακισμένοι) θα γυρνάμε, από ζωή σε ζωή, ξανά και ξανά…

Ότι θεωρούμε, αληθινό και μόνιμο, μας στερεί την ικανότητα, να «δούμε»,
και να «ζήσουμε», (βιώνοντας), ότι άλλο υπάρχει, πέρα... από το περιορισμένο φάσμα, που πιστεύουμε.

Είτε αφορά κτήσεις, είτε καταστάσεις, είτε ολόκληρους κόσμους...

Αντίστοιχα, η ενασχόληση (της συνείδησης), με το Είμαι, και η διερεύνηση, της Εσωτερικής μας Ταυτότητας, είναι ο μόνος δρόμος, της απελευθέρωσης, της συνείδησης, από κάθε τι περιορισμένο, που μας ταυτοποιεί, και μας αναγκάζει να παραμένουμε, (ενεργειακά) σκλάβοι μέσα του.

Όταν, οι περιορισμένες συνειδήσεις, συνειδητοποιήσουν την άμεση επαφή, ως η Μία Συνείδηση, τα παιχνίδια πολέμου & διαχωρισμών, θα έχουν λάβει τέλος, και κανείς και τίποτα, δεν θα δύναται, να μας φυλακίζει πια.

Αυτό τώρα, πραγματοποιείται μόνο, σε μεμονωμένα άτομα...

Όταν φτάσει να γίνει, η πραγματικότητα της πλειοψηφίας (κάποτε), σε αυτόν τον κόσμο, τότε και μόνο τότε... θα βιώνεται, σε καθολικό επίπεδο, η ευημερία, σε κάθε τομέα της ζωής.

Με αυτόν τον τρόπο, παίρνουμε τη δύναμη μας, στα χέρια μας, απ’ όλους αυτούς, που τώρα, έχουμε χρήσει «προστάτες» μας, θρέφοντας τους με τις ανασφάλειες, και τους φόβους, που μας διακατέχουν...

Τα Πάντα, Στα Πάντα Όμως, Είναι Θέμα Επιλογής!!!

Πηγή: http://magicalchemistis.blogspot.gr