Αν...

Αν μπορούσες να αλλάξεις τ' όνομα σου, ποιο θα διάλεγες;
Αν γινόσουν αύριο πουλί, για που θα πέταγες;
Αν είχες μόνο μια ευχή, που θα την ξόδευες;
Όχι...
Θα παρέμενες πιστός σε όσα ήδη σου ανήκουν.
Τίποτα δεν θα άλλαζες... Για τίποτα δεν μετανιώνεις.
Ψέμματα.
Σε έχω δει να κλαις τα βράδια.
Να σηκώνεις βουνά, από τους αναστεναγμούς.
Να προσεύχεσαι στο ταβάνι.
Όλα θα τα διέλυες...
Ξανά από το μηδέν θα άρχιζες.

Αν ξυπνούσες με άδεια μνήμη, προς τα που θα έτρεχες;

Αν σου έκαιγαν τα κεκτημένα, με τι θα δημιουργούσες;
Αν μπορούσες να ζήσεις πάλι, σε τι θα πίστευες;
Ναι...
Τίποτα δεν θα άλλαζες.
Αλήθεια είπες.
Τρέμεις στην ιδέα της επιλογής, της ελεύθερης βούλησης.
Της δεύτερης ευκαιρίας.
Έχεις δίκιο...
Χρειάστηκε πολύ θάρρος για να διαλέξεις τότε.
Χρειάστηκε πολύ ψέμα, για να πειστείς πως διάλεξες σωστά.
Που κουράγια για επαναλήψεις...

Αν όμως...

Μπα, άστο...
Είναι και αυτά τα άτιμα τα βράδια...

Νατασσα Αναγνώστου

Η Ποίησις εντός μας

Πηγή: https://www.facebook.com/