
Μη στεναχωριέσαι μάτια μου, έτσι είναι η ζωή...
Χθες έκανες ένα λάθος...
Κάπου δεν κατάλαβες, κάπου θύμωσες, κάπου, δεν είπες τα σωστά λόγια…
Κάπου μια πόρτα έκλεισε, κάπου μια άλλη θ’ ανοίξει...
Ένα δάκρυ έτρεξε, ένα χαμόγελο θ’ ανθίσει...
Έκοψες μια μαργαρίτα και την πέταξες... πότισες όμως με πολύ φροντίδα, ένα άλλο λουλούδι,
μια άλλη καρδιά...
Προσπέρασες κάποιον, που ίσως σε χρειαζότανε, άγγιξες όμως κάποιον άλλον, και τον κοίταξες με τρυφερότητα...
Σε πνίξανε οι κραυγές της ψυχής σου, και ούρλιαξες σιωπηλά,
κοίταξες όμως, την αθωότητα στα μάτια ενός παιδιού, και γέμισες εμπιστοσύνη...
Μη στεναχωριέσαι μάτια μου, έτσι είναι η ζωή...
όμως, μην ξεχνάς να είσαι συνειδητός, μέσα στις αντιθέσεις,
είτε βρέχει, είτε έχει λιακάδα, είτε κάνεις το λάθος, είτε το σωστό...
Απλά και μόνο, για να μην σκοτεινιάζει η ψυχή σου....
namaste
despoina palamari
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου